மறுநாள் காலை 7.5 மணிக்கு ராமன் எல்லாவற்றையும் முடித்து விட்டுத் தயாராகிவிட்டான். 10 மணிக்கு அவனது விமானம் சென்னையில். அதன் பிறகு 4 மணி நேரத்தில் இருப்பேன் என்று எண்ணினான். ஒரு டாக்சியில் ஏறி விமான நிலையத்தை அடைந்தான். கீதா பக்கத்தில் இல்லாதது அவனுக்கு மிகவும் வருத்தமாக இருந்தது. தனது வாழ்வில் கடந்த 4 நாட்கள்தான் மிகவும் சிறந்தது என்று நினைத்தான். அவனிடம் அவளுடைய மெயில் விலாசம், செல்போன் நம்பர் இருந்தாலும் நல்ல நாட்களெல்லாம் முடிந்துவிட்டது என்றே எண்ணினான். பெட்டியைக் கொடுத்துவிட்டு விமான நிலையத்தின் உள் பகுதியை அடைந்த உடனேயே அவனது கண்களுக்கு எங்குமே கீதாவகத்தான் தெரிந்தது. அவனுடைய இடம் விமானத்தின் நடுவில் இருந்தது. இருக்கையில் அமர்ந்து கண்களை மூடினான் ராமன்.
ராமன் திரும்பவும் கண்களைத் திறந்த பொழுது அவன் மேகத்திற்கு மேல் இருந்தான். சிரித்த முகத்துடன் அவனிடம் வந்த விமானப் பணிப்பெண் ஒரு துண்டுக் கடிதத்தை அவனிடம் கொடுத்தாள். அதை பிரித்துப் பார்த்தான் ராமன். அதில் நான்கே வார்த்தைகள் எழுதப்பட்டிருந்தன. "நானிருக்கும் இடத்திற்கு வாருங்கள், கீதா". புன்னகையுடன் அவனைப் பத்தாவது வரிசைக்கு செல்லுமாறு அந்த விமானப் பணிப்பெண் கூறினால். ஒரே ஓட்டத்தில் அவன் 10வது வரிசையை அடைந்தான். எப்பொழுதும் போல் அழகான நீல நிறச் சேலையில் அங்கு அமர்ந்திருந்தாள் கீதா. அவன் அவள் அருகில் உட்கார்ந்தான். அவளது கையை தனது கையில் எடுத்துக் கொண்டு தான் இப்பொழுதுதான் அதிக சந்தோசமாக இருப்பதாகக் கூறினான்.
"உங்களைவிடச் சந்தோசமாக இருக்கும் இன்னொருவரை எனக்குத் தெரியும்", என்று கூறிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது அவளது ஆள் காட்டி விரல் அவளையே சுட்டிக்காட்டியது.
"நான் உங்களுடன் பிரயாணம் செய்ய விரும்பினேன். எனது அன்பு பப்பா எனது விமானச் சீட்டை மாற்றிக் கொடுத்தார்", பெருமையுடன் சொன்னால் கீதா. "இன்னும் ௪ மணி நேரம் நமக்கு இருப்பதால் நாம் எல்லாவற்றைப் பற்றியும் பேசலாமே", அவனை ஈர்க்கும் கவர்ச்சியான சிரிப்புடன் கூறினால் அவள். அவள் கையிலிருந்து தனது கையை இழுத்துக் கொண்டான் ராமன். அவள் அவனைப் பார்த்து புன்முறுவல் செய்து கொண்டே இருந்தாள்.
"தாஜ்மஹாலை உங்களுக்குப் பிடிக்குமா?" திடீரென்று கேட்டாள் கீதா.
"ஆமாம், அது உலகத்திலுள்ள அதிசயங்களில் ஒன்று. மேலும் புனிதமான காதலின் சின்னமும் கூட", ராமன் பதிலளித்தான்.
"நீங்கள் சொல்வதை ஒத்துக்கொள்கிறேன். ஆனால் ஷாஜகான், மும்தாஜ் உயிரோடு இருந்த பொழுதே ஏதாவது நல்லது செய்திருக்கலாம். இந்த அன்பின், காதலின் சின்னத்தை அவள் பார்க்கவேயில்லையே. நான் உயிரோடு இருந்த பொழுதே எனது கணவனிடமிருந்து மிக நல்லதை எதிர்பார்க்கிறேன். இல்லாவிட்டால் இந்த சிறந்த பரிசின் பெருமை எனக்கு எப்படித் தெரியும்", என்றாள் கீதா புன்னகையுடன்.
"இது ஒரு மிகச் சிறந்த எண்ணம். நிச்சயம் உங்களுக்குக் கிடைக்கும்", என்றான் அவன் ஒரு மர்மமான புன்னகையுடன். அவளுடைய பெரிய அழகான கண்களால் அவள் அவனை நோக்கினாள்.
"நிச்சயம்?" கீதா கேட்டாள்.
"100% நிச்சயம். அதிசயங்கள் மிக அபூர்வமாகத்தான் நடக்கின்றன. ஏன் உங்களுக்கு யோகம் இருக்கக்கூடாது", என்றான் அவன் எந்தவித உணர்ச்சியுமில்லாத குரலில். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு அவன் தன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருப்பதை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
"சென்னையில் எங்கு தங்கப் போகிறீர்கள்? எங்களுடைய வீட்டிற்கு வந்து தங்குங்களேன் . மதுரைக்கு விமானம் நாளைக்குத்தானே போகிறது?" கேட்டான் ராமன்.
"நான் உங்கள் வீட்டில் இன்று தங்கப் போவது இல்லை. உங்கள் வீட்டிற்கு வந்து எல்லோரையும் பார்த்துவிட்டுப் பிறகு எங்காவது ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் நாமிருவருமே தங்கலாம்", மிக உறுதியுடன் கூறினாள் கீதா.
"என்ன சொல்கிறீர்கள்?" அவனது குரல் சற்று உயர்ந்தது.
"நீங்கள்தானே கூறினீர்கள் ஒரு ஆணும் பெண்ணும் நண்பர்களாக இருக்க முடியும் என்று. ஒரு கட்டிலில் கூட எந்தவிதமான கேட்ட எண்ணமுமில்லாமல் அடுத்தவருக்குப் பிரச்சினையில்லாமல் படுத்துத் தூங்கலாம் என்று", அமைதியாகக் கூறினாள் கீதா.
"இது லண்டனுமில்லை, பாரீசுமில்லை, இது சென்னை. இங்கு சமுதாயத்தின் கட்டுப்பாடுகளின் படிதான் நடக்க வேண்டும். எனக்கு எந்தவிதமான ஆட்சேபனையுமில்லை, ஆனால் உங்களின் பெயரைக் கெடுக்க நான் விரும்பவில்லை", என்றான் ராமன்.
தனது தலையைப் பலமாக அசைத்துக் கொண்டு, "ஆகா, நீங்கள் ஆண்கள், மிகவும் வீரம் பேசுவீர்கள். ஆனால் உண்மையைச் சந்திக்க நேரும் பொழுது கோழைகளைப் போல் பின்வாங்குவீர்கள்", கேலியான புன்னகையுடன் சூடாக வந்தது அவள் பதில்.
அரை மணி நேரத்திற்கு மேல் இதைப் பற்றி அவர்கள் விவாதம் செய்துகொண்டிருந்தார்கள். திடீரென்று தலைமை விமானப் பணிபென்னின் குரல் கணீரென்று ஒலித்தது, "இன்னும் 30 நிமிடங்களில் விமானம் சென்னையை அடையும்", என்று அறிவித்தாள்.
மேலும் படிக்க:
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 5
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 8
Tuesday, September 28, 2010
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6
இடுகையிட்டவர்:
Dr. K. Padmanaban, Ph.D.
5:19 PM
Tuesday, September 7, 2010
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 3
இடுகையிட்டவர்:
Dr. K. Padmanaban, Ph.D.
2:46 PM
"இந்தக் கேள்வியை என்னிடம் 5 ஆண்டுகள் கழித்து நீங்கள் கேட்கவேண்டும். அப்பொழுதுதான் இதற்குச் சரியான பதிலை நான் கூறமுடியும்", என்றான் ராமன் ஒரு சிறு சிரிப்புடன்.
"நீங்கள் பேச்சின் சுவாரசியத்தையே கெடுத்துவிட்டீர்கள். மேலும் மற்றவர்களுடன் இவற்றைப் பற்றி பேசும் பொழுதுதான் புதிய எண்ணங்கள் உருவாகும். சொல்லுங்கள், நாம் அதைப் பற்றிப் பேசுவோம்", என்றாள் கீதா.
"பேசுவோம், ஆனால் எனது டாக்டர் பட்டத்தைப் பெற்ற பிறகுதான் கல்யாணம், குழந்தைகள், குடும்பம் என்ற விஷயத்தைப் பற்றி முடிவெடுக்க நான் விரும்புகிறேன்", என்றான் அவன்.
"நீங்கள் ஒரு பெண்ணைக் காதலித்தால் என்ன செய்வீர்கள்?", என்றால் அவள் தனது குறும்பான கண்களுடன்.
"நான் அவளை அன்புடன் சில வருடங்கள் காத்திருக்குமாறு கேட்டுக்கொள்வேன். அதற்குச் சம்மதிப்பதோ அல்லது மறுப்பதோ அவளுடைய முடிவு. அவளுக்காகச் சில வருடங்கள் காத்திருப்பதில் எனக்கு எந்தவிதமான பிரச்சினையும் இல்லை", என்று பதிலளித்தான் ராமன்.
ஐந்து நிமிடப் பழக்கத்திற்குப் பிறகு பாலியல் உறவைப் பற்றித் தன்னுடன் பேச விரும்பிய பல இளைஞர்களைப் பற்றி அவள் நினைத்தாள். இவன் மற்றவர்களை விட மிகவும் வேறுபட்டவன். இதுதான் என்னைக் காந்தம் போல் அவனிடம் ஈர்க்கிறது. அவனைப் பற்றிய எனது எண்ணங்களை என்னால் கட்டுப்படுத்தவோ அல்லது நிறுத்தவோ முடியவில்லை. இந்த சிந்தனையுடன் அவள் மௌனமாகி தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தை மறந்துவிட்டால். ராமன் அவளை உற்று கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். 15 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு ஹாலில் காத்துக் கொண்டிருக்கும் அவளது பெற்றோரிடம் போவோம் என்று அவன் கூற, மெதுவாக இருவரும் அவளது அறையிலிருந்து கிளம்பினார்கள்.
அருணாச்சலம் அவர்களிடம் பல கேள்விகளைக் கேட்டார். ஆனால் இன்று அவர்களிடமிருந்து மிகக் குறுகிய பதில்களே அவருக்கு கிடைத்தன. தனது மகளின் கையில் அவர் ஒரு கவரைக் கொடுத்தார். அதை அவள் மெதுவாகத் திறந்து பார்த்தாள். அவள் முகத்தில் பளிச்சென்று உண்டான சந்தோசத்தை அவனால் நன்கு பார்க்க முடிந்தது.
"பப்பா மிகவும் நன்றி", என்று கூறி அருணாச்சலத்தின் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் கொடுத்தாள். "அம்மா, நாம் இப்பொழுது சாப்பிடுவோம். அதன் பிறகு ராமன் அவரது ஹோட்டலுக்குச் சென்று ஓய்வெடுக்கட்டும். நாளை ஒரு மிகவும் கடினமான நாளாக இருக்கும்", என்றாள் கீதா தனது கண்களைச் சிமிட்டிக் கொண்டே. அவளது குரலும் மிக்க மகிழ்ச்சியாக ஒலித்தது. அவன் அங்கிருந்து கிளம்புவதற்கு முன்னாள் அருணாச்சலம் அவனிடம் ஒரு கவரைக் கொடுத்தார். ஆனால் அதை நாளைக் காலையில்தான் திறந்து பார்க்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டார். அவருக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு ஹோட்டலுக்குப் புறப்பட்டான் ராமன். இப்பொழுதுதான் நான் முன்பிருந்த ராமனே இல்லை என்று நினைத்தான்.
அடுத்த இரண்டு நாட்களில் அவர்கள் மேலோட்டமாக சிங்கப்பூரில் ஏறக்குறைய எல்லாவற்றையும் பார்த்தார்கள். அதிக கவனம் செலுத்தாதற்குக் காரணம் அவர்கள் இருவருமே அவர்களுடைய எண்ணங்களிலும், உணர்ச்சிகளிலும் மூல்கியிருந்ததுதான்.
"உங்களுக்கு அப்பா கொடுத்த கவரில் என்ன இருந்தது?", கீதா கேட்டாள்.
"தொங்கும் கேபின் காரில் வைத்துச் சாப்பிட இரண்டு டிக்கெட்கள் எனது கவரில் இருந்தன", என்றான் அவன் சிரித்த முகத்துடன்.
"உங்களுக்கு நல்ல அதிர்ஷ்டம்", முணுமுணுத்தாள் கீதா.
"உங்கள் கவரில் என்ன இருந்தது?", ராமன் கேட்டான். ஆனால் அவனது கேள்விக்கு அவள் பதிலளிக்கவில்லை. அது தனது ரகசியம் என்று தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டாள்.
ராமன் தனக்குக் கிடைத்த கேபின் கார் விருந்தைப் பற்றி மேலும் விவரித்தான்.
"இந்த விருந்து கடலுக்கு 110 மீட்டருக்கு மேல் கேபின் காரில் நடக்கும். ஒவ்வொரு கேபினிலும் நான்கு பேர் உட்கார முடியும்", என்றான் அவன்.
"யார் கண்டார்கள்? நமது கேபினில் இரண்டு மகா வயதானவர்களும் வரலாம்", என்றாள் கீதா நக்கலாக.
ராமனுக்கு நடப்பதெல்லாம் கனவு போலவே இருந்தது. இந்தச் சனிக்கிழமை அவன் கீதாவுடன் விருந்துண்பான், அவளைக் கொண்டு போய் வீட்டில் இறக்கிவிடுவான், அவளிடமும் அவளது பெற்றோர்களிடமும் விடை பெற்றுக்கொள்வான் என்று எண்ணினான். அவன் அவளிடம் நிறையச் சொல்ல விரும்பினான். அதற்கான சரியான வார்த்தைகள் அவனுக்கு உதிக்கவில்லை.
இளம் ஜோடிகளுக்கு அன்பான, ஆசையான அந்த உணவு மிகப்பிரமாதமாக இருந்தது. அவர்கள் அந்த ருசியான உணவையும், அவர்களுக்கு கீழே மற்றும் சுற்றிலும் இருந்த அருமையான காட்சிகளைக் கண்டுகளித்தனர். இது அவர்களுக்கு வேறு ஏதோ ஒரு கிரகத்தில் இருப்பதைப் போன்ற உணர்ச்சியை உண்டாக்கியது. அவர்கள் எல்லாவற்றைப் பற்றியும் பேசினார்கள். அவளை அவன் நேராகப் பார்க்கும் பொழுது அவள் கண்களிலிருந்த அளவில்லா அன்பை அவனால் உணரமுடிந்தது. அவர்கள் அங்கிருந்து கிளம்புவதற்கு முன்னால் கீதா காலியாக இருந்த இடங்களைச் சுட்டிக்காட்டி ஏன் ஒருவரும் இந்த இடங்களுக்கு வரவில்லை என்று சர்வரிடம் கேட்டாள். அவன் தனது தாளைப் பார்த்து விட்டு அதை எடுத்திருந்து அருணாச்சலம் குடும்பம் வரவில்லை என்று தெரிவித்தான். இந்த இன்பமான மாலை நேரத்திற்காக தனது தந்தைக்கு மனதிற்குள் கீதா நன்றியைத் தெரிவித்தாள்.
ராமன் கீதாவை அவள் வீட்டில் இறக்குவிட்டான். அவளது தந்தையோடு தேநீரையும் குடித்தான். மிக மகிழ்ச்சியான கேபின் கார் விருந்திற்குக் கீதாவுடன் வழி செய்ததற்காக அவருக்குத் தனது நன்றியைத் தெரிவித்தான். ஆனால் அருணாச்சலத்தின் முகத்திலிருந்து அவரது மனதில் என்ன ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது என்பதை அவனால் அறிந்து கொள்ளமுடியவில்லை. இரவு 10 மணிக்கு எல்லோரிடமும் விடைபெற்றுக்கொண்டு தனது அறைக்குத் திரும்பினான் ராமன். தனது அறையில் தனியாக உட்கார்ந்துகொண்டு முக்கியமான எதையோ இழந்துவிட்டேன் என்று எண்ணினான். கீதா இல்லையே என்று கஷ்டப்படுகிறேனா? அவன் தன்னைத்தானே எரிச்சலுடன் கேட்டுக்கொண்டான்.
"நிச்சயமாக வருத்தப்படுகிறாய்", என்பதுதான் அவனது மனதிடம் இருந்து வந்த பதில். அவனது உணர்ச்சிகள் குழம்பிக்கிடந்தன. கடந்த சில நாட்களில் நடந்த நிகழ்ச்சிகள் அவனுக்கு எந்தவிதமான முடிவையும் கொடுக்கவில்லை. அவன் சஞ்சலம் அடைந்ததுதான் மிச்சம். பிறகு குளித்துவிட்டு நிம்மதியாகத் தூங்கினான் ராமன்.
மேலும் படிக்க:
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 5
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 8
Thursday, September 2, 2010
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 2
இடுகையிட்டவர்:
Dr. K. Padmanaban, Ph.D.
9:21 AM
கீதாவும் ராமனும் வேகமாக இயங்கிக் கொண்டிருந்த சைனா டவுனைக் காரிலேயே சுற்றினார்கள். இந்தத் தனித்தன்மை வாய்ந்த இடத்தைப் பார்த்து அவர்களது மனம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தது. ஏதாவது ஒரு ஹோட்டலில் சாப்பிட்டுக் கொண்டு அடுத்த இரண்டு நாட்களில் எதைப் பார்க்கலாம் என்று திட்டம் தீட்ட விரும்பினார்கள். அவர்கள் உணவை அனுபவித்துச் சாப்பிட்டார்கள். ஆனால் அதைவிட அவர்களின் உரையாடல் அவர்களுக்கு அதிக இன்பத்தையளித்தது. அவள் அவனைப் பற்றி எல்லாவற்றையும் அறிய விரும்பினாள். அவளது எல்லா கேள்விகளுக்கும் அவன் பொறுமையாக பதில் கூறினான். சில வேலைகளில் அவளது கேள்விகள் குழந்தைத்தனமாக இருந்தன. ஆனால் பல கேள்விகள் மிகவும் புத்திசாலித்தனமாக இருந்ததையும் மகிழ்ச்சியோடு ரசித்தான்.
அவளிடம் இந்தியர்களின் கூர்மையான அறிவும், ஆழமமான கலாச்சாரமும் குடியிருப்பதாக எண்ணினான். அவன் எழுந்து போக விரும்பியபோது அவள் தனது சந்தோசமான மின்னும் கண்களுடன் கேட்டாள் "ஏன் நாம் இன்னும் உட்கார்ந்து பேச்சைத் தொடரக் கூடாது?".
"நாம் பேசிக்கொண்டேயிருந்தால் உங்களால் எனக்குச் சிங்கப்பூரைச் சுற்றிக் காட்டவே முடியாது. இந்தியாவிற்குத் திரும்பிய பிறகு அவர்கள் நான் இங்கு பார்த்ததைப் பற்றிக் கேட்டால் நான் என்ன பதில் சொல்வேன்?", அவன் அவளைக் கேட்டான்.
"எனது பெற்றோர்கள் இங்கிருக்கிறார்கள். நாம் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் வந்து பார்க்கலாம்", என்பதே அவளது குறும்பான பதில்.
"எதைப் பார்க்க விரும்புகிறீர்கள்?", அவள் கேட்டாள்.
"நீங்கள்தான் சொல்ல வேண்டும். உங்களுக்குத்தான் இங்கு எல்லாம் தெரியும்", சாந்தமாக அவன் பதில் கூறினான்.
"பிரச்சினையே இல்லை", என்று கூறிய கீதா கடகடவென்று சிங்கப்பூரில் பார்க்க வேண்டிய இடங்களைப் பற்றி ஒப்பிக்க ஆரம்பித்தாள்.
"ஆர்மி மியூசியம், செஸ் ஹோ கப்பல் பயணம், கிலோசோ கோட்டை, குதிரைப் பந்தய மைதானம், லாபிரடோர் ரகசியச் சுரங்கம், மலேய் கிராமம், விளையாட்டுச் சாமான்களுக்கான மினட் மியூசியம், ஆர்சிட் தோட்டங்கள், சிவப்புப் புள்ளி நாகரீக மியூசியம், பலவிதமான சிங்கப்பூரிலுள்ள உல்லாசப் பயணங்கள், வண்ணாத்திப் பூச்சிப் பூங்கா, பறவைப் பூங்கா, மினி கோல்ப், இரவு சுற்றுப் பயணம், டைகர் டவர், சிங்கப்பூரின் கடலடி பொட்டானிகல் கார்டன், செங்கி மியூசியம், பல்கலை மற்றும் இசை நிகழ்ச்சிகள்", என்று அவள் அடுக்கிக்கொண்டே போனால்.
எல்லாவற்றையும் ஒழுங்காக பார்க்க வேண்டுமானால் ஒரு மாதம் இங்கு இருக்க வேண்டும் என்று அவன் எண்ணினான்.
"இரண்டு நாட்களில் என்ன பார்க்க விரும்புகிறீர்கள்? காரில் நாம் சிங்கப்பூர் முழுவதும் சுற்றுவோம். ஆனால் எங்காவது உட்கார்ந்து நிறையப் பேசுவோம்", என்றாள் கீதா.
அவளது சந்தோசமான கண்கள் நிறையச் செய்திகளைக் கூறுவதாக அவன் எண்ணினான். ஆனால் அவை கூறுவது அவனுக்கு விளங்காததால், புதிராகவே இருந்தது. அவளைச் சந்தித்து இன்னும் 24 மணி நேரம் கூட ஆகவில்லை. அதற்குள் அவளே எல்லா முடிவுகளையும் எடுக்கத் தொடங்கி விட்டால் என்று என்னும்பொழுது அவனையுமறியாமலேயே புன்னகையும் வந்தது.
"இதோ பாருங்கள், என்ன வேண்டுமானாலும் முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள். நான் இங்கு இருக்கும் இரண்டு நாட்களையும் உங்களுக்குப் பரிசளிக்கிறேன்", என்றான் ராமன் ஒரு தாராளப் புன்னகையுடன்.
"உங்கள் பெருந்தன்மைக்கு நன்றி. எந்தவிதாமான நிபந்தனையும் இல்லாமல் வாக்குக் கொடுப்பது மிகவும் ஆபத்தானது", என்று சொன்ன கீதாவின் கண்கள் அவனைப் பயப்படுத்தும் நோக்கத்தோடு இருப்பதைப் போலக்காட்டின.
"இந்த அபாயத்தைத் தெரிந்துதான் நான் அப்படிச் சொன்னேன்", என்று தனது வழக்கமான, கவர்ச்சியான புன்முறுவலுடன் அவளுக்குப் பதிலளித்தான்.
அவன் அவளை விரும்புகிறான் என்ற உணர்ச்சியனால் அவள் மிக மகிழ்ச்சியாக இருந்தாள். காரில் அவர்கள் வீட்டிற்குத் திரும்பினார்கள்.
என்னுடைய அறைக்குப் போய் எல்லாவற்றையும் பேசலாம். மறந்து விடாதீர்கள், நான் சொல்வதையெல்லாம் நீங்கள் கேட்க வேண்டும், என்றாள் கீதா பளிச்சென்று.
ஒரு குழந்தையைப் போல் சந்தோசத்தில் மின்னும் அவளுடைய கண்களைக் கவனித்தான். அவன் பதிலளிக்காமல் அவளைப் பின்தொடர்ந்தான். அவளது அரை எல்லா விதத்திலும் முழுமையாக இருந்தது. அங்கு ஒரு இளம்பெண் கனவு காணக்கூடிய, மனதிற்கும் உடம்பிற்கும் மகிழ்ச்சியைத் தரும் எல்லாம் இருந்தன.
"சில நாட்களில் இங்கிருந்து போகப் போகிறீர்கள் என்று எண்ணினேன். ஆனால் உங்கள் அறையைப் பார்த்தபின் எனக்கு நீங்கள் இங்கு பெரிய மரம் போல ஆழமாக உங்கள் வேர்களைப் பதிப்பது போல் தெரிகிறது", என்றான் ராமன்.
"இது எனது தந்தையின் விருப்பம். நான்தான் எப்பொழுதும் இங்கு வரமுடியும் என்று உங்களிடம் முன்பே கூறிவிட்டேனே", என்று பதிலளித்தாள் கீதா.
"இப்பொழுதுதான் நாம் முக்கியமான விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசப் போகிறோம். திருமணத்தைப் பற்றியும், குடும்ப வாழ்க்கையைப் பற்றியும் உங்கள் கருத்து என்ன?", அவள் கேட்டாள்.
மேலும் படிக்க:
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 5
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 8
Wednesday, September 1, 2010
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 1
இடுகையிட்டவர்:
Dr. K. Padmanaban, Ph.D.
2:52 PM
தனது அறைக்கு சென்றபின் ராமன் இந்த நாளில் நடந்ததைப் பற்றிச் சிந்தித்தான். இந்த நாள் அவன் தனது வாழ்நாளில் இதுவரை அதிகம் கஷ்டப்பட்ட நாள் என்று நினைத்துக் கொண்டான். அதே நேரத்தில் இன்றுதான் தன் வாழ்நாளில் மிகவும் மகிழ்ச்சியான நாள் என்றும் முடிவு செய்துகொண்டான். அவனது உதடுகள் கீதா, கீதா என்று முணுமுணுத்தன. முகம் முழுவதும் நிரம்பிய பெரிய புன்னகையுடன் தனது கண்களின் முன்னாள் தெரிந்த அவளுடைய உருவத்தைக் கண்டு ரசித்தான். அவளோடு இருந்த ஒவ்வொரு வினாடியும் அவனுக்கு நன்றாக ஞாபகத்தில் இருந்தது. கல்லூரியிலிருந்து அவனுக்குப் பல அழகான பெண்களைத் தெரியும். அவர்கள் ஒன்றாகவே படித்தார்கள். மெரீனா கடற்கரைக்கோ அல்லது காப்பி குடிக்கவோ சேர்ந்து சென்றிருக்கிறார்கள். ஆனால் கீதாவைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற அவனது அடக்க முடியாத உணர்ச்சி எந்தப்பென்னிடமும் அவனுக்கு ஒரு பொழுதும் உண்டானதில்லை. அன்று அவன் எந்தவிதக் கனவுகளும் இல்லாமல் அயர்ந்து நன்றாகத் தூங்கினான்.
கீதாவும் அந்த நாளில் நடந்தவைகளைப் பற்றி நினைத்தாள். இந்த நாள் மாரியம்மன் கொடுத்த பரிசு என்று எண்ணினாள். அதே நேரத்தில் வருங்காலத்தைப் பற்றி எண்ணும் பொழுது அவளுக்குப் பயமாகவும் இருந்தது. ராமனின் குடும்பத்தார் என்ன நினைப்பார்கள்? அல்லது அவனுக்கும் வேறு பெண் பார்த்திருப்பார்களோ? அவளைப் பற்றித் தெரிந்தால் அவர்கள் என்ன சொல்வார்கள்? என்பது போன்ற எண்ணங்கள் அவளுக்குத் தோன்றின. இந்தத் தடவை அவள் இரவு முழுவதும் தூங்கவில்லை. வரும் நாட்கள் மகிழ்ச்சியுடையதாகவும், அதிர்ஷ்டமுள்ளதாகவும் இருக்கவேண்டும் என்று வேண்டினாள். இதுதான் இரவு முழுவதும் அவளது சிந்தனையாக இருந்தது. சூரியன் தனது பலமான கதிர்களுடன் உதித்த நேரத்திலும் அவள் விழித்துக் கொண்டுதானிருந்தாள்.
மறுநாள் காலை சரியாக 9 மணிக்கு வந்து BMW காரில் அவளைக் கூட்டிச் சென்றான் ராமன்.
"நீங்கள் பெரிய பணக்காரரா?" வியப்பினால் இன்னும் பெரிதான கண்களுடன் அவள் கேட்டாள்.
"ஒரு கிரடிட் கார்டு இருந்தால் போதும், இது மாதிரி ஒரு காரை ஓட்ட", சிரிப்புடன் பதிலளித்தான் ராமன்.
எல்லா இளைஞர்களைப் போல் அவனும் BMW காரை விரும்பினான். இல்லை, மிகவும் நேசித்தான் என்றே சொல்லவேண்டும். காரில் போகும் பொழுது இந்த 3 நாட்களில் என்னென்ன பார்க்க வேண்டும் என்ற தனது திட்டத்தை கீதா கூறினாள்.
"முதலில் வீரமாகாளியம்மன் கோவிலுக்குப் போகலாம்", அழகான புன்முறுவலுடன் கூறினாள் கீதா.
"கிளி ஜோஸ்யரைத் தேடப் போகிறீர்களா?" அவன் குறும்புடன் அவளைப் பார்த்தான்.
"இல்லை நான் கோவிலுக்குப் போக ஆசைப்படுகிறேன். அதன் பிறகு நாம் லிட்டில் இந்தியாவில் சுற்றி வரலாம். பிறகு சைனா டவுனுக்குப் போகலாம். நிச்சயம் மாரியம்மன் கோவிலுக்குப் போக வேண்டும். அது நமது கோவில், எப்பொழுதும் நமது கோவிலாகவே இருக்கும்", என்றாள் கீதா.
அவன் கனவு காணும் அவளது கண்களைக் கவனித்தான். அவளது புத்திசாலித்தனம் நிறைந்த மனதில் இப்பொழுது என்ன நினைத்துக் கொண்டிருப்பாள் என்பதை எண்ணி வியந்தான்.
கீதாவும் ராமனும் வீரமாகாளியம்மன் கோவிலுக்குள் நுழைந்தார்கள். நம்பர் 141, செரங்கூன் சாலையில் அமைந்திருந்த இந்தக் கோவில் சிங்கப்பூரிலுள்ள பழமையான கோவில்களுள் ஒன்று. இது முதன்முதலில் வேலை செய்ய வந்த தமிழர்களால் கட்டப்பட்டது. இதுதான் செரங்கூன் பகுதியில் கட்டப்பட்ட முதல் கோவிலாகும். இது அங்குள்ள இந்தியர்களின் சமுதாய மற்றும் கலாச்சார வாழ்வின் மையமாக உள்ளது. இக்கோவிலின் முதல் பெயர் "சுண்ணாம்புக் கம்பம் கோவில்". சுண்ணாம்பு உற்பத்தி செய்யப்படும் கிராமங்களில் இருக்கும் கோவில் என்பதே இதன் அர்த்தம். எல்லாச் சிலைகளும் இந்தியாவிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்டவை. கீதா மூச்சு விடாமல் ஒவ்வொரு சிலையைப் பற்றியும் அவனுக்கு விளக்கமாகச் சொன்னாள். இந்த இரண்டு வாரத்தில் அவள் எத்தனை தடவை இங்கு வந்திருந்தாள் இவ்வளவு விஷயங்கள் தெரியும் என்று எண்ணி வியந்தான். அவர்கள் இங்கு இந்தியாவில் இருப்பதைப் போலவே உள்ள உணர்ச்சியை அனுபவித்தார்கள். இது அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியையும் புத்துணர்ச்சியையும் கொடுத்தது. அவர்கள் சிங்கப்பூரில் வாழ்க்கை எப்படி நடக்கிறது என்பதைப் பற்றி உரையாடினார்கள். கீதா தென்னிந்திய இனிப்பு சாப்பிட விரும்பியதால் அவர்கள் லிட்டில் இந்தியாவில் அதையும் அனுபவித்தார்கள்.
அதன் பிறகு அவர்கள் சைனா டவுனுக்கு வந்தார்கள். அங்கு அவள் மாரியம்மன் கோவிலைத் திரும்பவும் பார்க்க விரும்பினாள். ஒரு வேலை ராமன் தனக்கு கணவனாக அமைந்தால் முதலில் இந்தக் கோவிலுக்குத்தான் அவனுடன் வரவேண்டும் என்று நினைத்தாள். அவளது முகம் சிவந்தது. எப்பொழுதும் போல அவன் அவளது அழகான முகத்தைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் அவனது வாயிலிருந்து எந்த விதமான விமர்சனமும் வரவில்லை. அவன் அவளை மிகவும் ரசித்துக்கொண்டிருந்தான் என்று சொல்வதே இங்கு மிகப்பொருத்தமாகும்.
இங்கு கீதாவைச் சந்தித்தேன். அடிக்கடி நாங்கள் இங்கு வர வேண்டும் என்பதே அவன் மனதில் ஓடிய எண்ணங்கள். இந்தக் கோவிலிலும் அவள் எல்லாவற்றையும் அவனுக்கு விளக்கிக் கூறினாள். சிறு குழந்தையிலிருந்தே அவள் இங்கு வளர்ந்தவளைப் போல எல்லாமே தெரிந்திருக்கிறதே என்று வியப்புடன் பெருமையும் அடைந்தான் ராமன். பெண்கள்தான் ஆண்களை விட கடவுளுக்குப் பக்கத்திலிருக்கிறார்கள் என்று எண்ணினான் அல்லது தங்கள் கணவனிடமிருந்து, குடும்பத்திடமிருந்து மற்றும் சமூகத்திலிருந்து தற்காலிகமாகத் தப்புவதற்கான இடம் கோவில்தானோ என்றும் எண்ணினான்.
மேலும் படிக்க:
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 5
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 8
Monday, August 30, 2010
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 4
இடுகையிட்டவர்:
Dr. K. Padmanaban, Ph.D.
2:02 PM
அது ஒரு பங்களா. சிறிய, ஆனால் அழகாக பராமரிக்கப்பட்ட தோட்டமும் அதைச் சுற்றி இருந்தது. அவள் கதவைத் திறந்தாள். இருவரும் வீட்டிற்குள் நுழைந்தனர்.
"அப்பா, அம்மா, இங்கே பாருங்கள். நான் ஒரு விருந்தாளியைக் கூட்டிக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன்", என்று உரத்த குரலில் கூறினாள் அவள்.
அவர்கள் முன் அறையில் காத்திருந்தார்கள். நாற்பது வயதிற்கு மேற்பட்ட ஒருவரும் அவரது மனைவியும் வந்தனர்.
இவர்கள் என் பெற்றோர்கள். இவர்... அவன் பெயர் தெரியாமல் அவள் தயங்கினாள். இன்று நடந்த குழப்பத்தில் அவள் அவனது பெயரை இன்னும் சரியாக காத்து கொடுத்துக் கேட்கவில்லை. அவள் புன்முறுவலுடன் ராமனை அவளது பெரிய கண்களால் நோக்கினான்.
"உங்கள் பெயர் என்ன?" என்று கேட்டாள் நாணத்துடன்...
"எனது பெண் ஒரு பெயர் தெரியாத விருந்தாளியைக் கூட்டிக் கொண்டு வந்திருக்கிறாள்", என்று கூறிய அவள் தந்தை பலமாகச் சிரித்தார்.
ராமனின் முகம் சிவந்துவிட்டது. "எனது பெயர் ராமன். நான் சென்னையிலிருந்து வந்திருக்கிறேன், ஐயா", என்று தன்னைத்தானே அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டான்.
"நான் அருணாச்சலம்", என்றார் அவள் தந்தை. அவர்கள் தங்கள் கைகளைக் குலுக்கிக் கொண்டனர். "என்னிடம் சீதா இல்லை, ஆனால் கீதா இருக்கிறாள்", தனது மகளைச் சுட்டிக் காட்டினார் அவர்.
"இப்பொழுது அவளின் பெயரும் எனக்குத் தெரியும்", கூறிச் சிரித்தான் ராமன். அவளது அம்மாவிற்கும் அவன் தனது வணக்கத்தைத் தெரிவித்துக் கொண்டான். அங்குள்ள சோபாவில் அமர்ந்தார்கள்.
"காப்பி, தேநீர் அல்லது பழச்சாறு - மாம்பலம், ஆரஞ்ச், அன்னாச்சிப்பழம் மற்றும் எலுமிச்சையும் இருக்கிறது", என்று கூறிய கீதா, அவன் பதிலளிக்கும் முன்பே தனது தாயிடம் கூறினாள்.
"அம்மா, அவருக்கு நல்ல பசி. சோறு, சாம்பார், காய்கறிகளுடன் தென்னிந்தியச் சாப்பாட்டைச் செய்யுங்களேன்."
ராமன் வேண்டாமென்று மெதுவாகத்தான் மறுத்தான். தண்ணீர் மட்டுமே போதுமே என்று கூறினான்.
"அரை மணி நேரத்திற்குள் நான் ஏதாவது சமைக்கிறேன்", கீதாவின் அம்மா கூறினாள். கீதாவும் அம்மாவிற்கு உதவி செய்ய விரும்பியதால் இருவரும் சமையலறைக்குள் நுழைந்தாள்.
"ராமன், உங்களைப் பற்றிச் சொல்லுங்களேன்", என்றார் அருணாச்சலம். "உங்களைப் பார்த்தால் ஒரு உல்லாசப் பயணி போல் இருக்கிறது."
ராமன் தான் சிங்கப்பூருக்கு வந்ததின் காரணத்தை அவரிடம் கூறினான்.
"நான் B.E. முடித்துவிட்டேன். ஒரு வருடம் வேலை பார்த்த பிறகு M.E. படிக்கப் போகிறேன். ஆனால் எனது குறிக்கோள் பின்னால் Ph.Dயையும் முடித்துவிட்டு மக்களுக்கு உபயோகமான ஆராய்ச்சிகள் செய்வதுதான்", கூறினான் ராமன்.
"மிகவும் நல்லது. நாங்கள் டாக்டர் பட்டம் இல்லாமலேயே வாழ்க்கையில் நல்ல நிலைக்கு வந்துவிட்டோம். ஆனால் இந்தக் காலத்தில் அது இல்லாமல் முன்னேறமுடியாது", அவர் கூறினார்.
"ஜெர்மனியில் இருக்கும் எனது மாமா, எங்கு அதிகம் ஆராய்ச்சிகள் செய்யப்படுகின்றனவோ அங்குதான் நல்ல சம்பளமுள்ள வேலைகளும் உருவாக்கப்படும் என்று அடிக்கடி கூறுவார்", என்றான் ராமன்.
"இது மிகவும் ஞானமுள்ள வாக்கியம்", என்றாம் அருணாச்சலம்.
"உங்கள் கல்லூரி வாழ்க்கை எப்படி இருந்தது? உங்களுக்கு அதிக நண்பர்கள் இருக்கிறார்களா?" அவர் கேட்டார். "உங்களைச் சுற்றி பெண்கள் வரவில்லையா?" மேலும் கேட்டுச் சிரித்தார்.
"ஐயா, எனக்கு ஆண், பெண் நண்பர்கள் பலர் இருக்கின்றனர். எனக்கு ஒழுக்கத்தைப் பற்றிய கோட்பாடுகள் மிகவும் முக்கியமானவை. பெண்களை நான் மிகவும் மதிப்பவன். ஒரு பெண்ணை மனதில் கூட நான் தவறான எண்ணத்தில் பார்ப்பதில்லை", மிகத் தீர்மானமான குரலில் அவன் சொன்னான்.
"உங்கள் கொள்கை மிகவும் உயர்ந்தது", என்றார் அருணாச்சலம்.
"இவனை அடையக் கொடுத்து வைத்திருக்கும் அதிர்ஷ்டமான பெண் யாரோ?" என்று அவர் மனம் எண்ணியது. அவர்கள் இந்திய அரசியலைப் பற்றி, பணச் சந்தையிலிலுள்ள பிரச்சினைகள், சிங்கப்பூரில் பார்க்க வேண்டிய முக்கிய இடங்கள் மற்றும் ஆண்கள் பேசும் பல விஷயங்களைப் பற்றியும் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். ராமனின் விரிவான, கூர்மையான அறிவு அருணாச்சலத்தை மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது.
எல்லோரும் சேர்ந்து உட்கார்ந்து சாப்பிட்டார்கள். சாம்பார், வெண்டைக்காய் பொரியல், ரசம், தயிருடன் கிடைத்த தென்னிந்திய உணவை ராமன் மிகவும் ரசித்துச் சாப்பிட்டான்.
"கீதா இன்று முதல்முறையாகச் சமையல் செய்ய உதவியதால் சீக்கிரம் முடிந்தது", என்றால் கீதாவின் அம்மா.
முதன்முறையாக கீதாவின் முகம் சிகப்பானத்தை அவன் கவனித்தான். ஆனால் அவள் எதுவும் சொல்லாமல் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.
"எப்பொழுது சென்னைக்குப் போகிறீர்கள்", அருணாச்சலம் கேட்டார்.
இதற்குள் சாப்பாடும் முடிந்தது.
"ஞாயிற்றுக்கிழமை நான் சென்னைக்குச் செல்கிறேன். சிங்கப்பூரை பார்ப்பதற்கு இன்னும் எனக்கும் 3 நாட்கள் இருக்கின்றன", ராமன் பதிலளித்தான்.
"சிங்கப்பூரை அவருக்கு சுற்றிக்காட்ட விரும்புகிறேன். நான் இரண்டு தடவையாவது எல்லாவற்றையும் பார்த்துவிட்டேன். அம்மா, உங்கள் அனுமதியுடன் நானே இவருக்கு சுற்றிக்காட்டலாமா?" கீதா குறும்புச் சிரிப்புடன் அம்மாவைக் கேட்டாள்.
"மாலைச் சாப்பாட்டிற்கு நீங்கள் இருவரும் நம் வீட்டிற்கு வருவதாக இருந்தால் எனக்கு எந்தவிதமான ஆட்சேபனையும் கிடையாது", அம்மா சாந்தமாக சொன்னாள்.
"எனக்கு சம்மதமே", அம்மா சொன்னதை ஆமோதித்தார் அருணாச்சலம்.
அடுத்த நாள் காலை 9 மணிக்கு வந்து அவளைக் கூட்டிக் கொண்டு போவதாக ராமன் சொன்னான். சிறிது நேரம் கழித்து அருணாச்சலம் அவனைத் தனது காரில் அவனது ஹோட்டலில் இறக்கிவிட்டார்.
மேலும் படிக்க:
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 5
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 8
Saturday, August 28, 2010
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 3
இடுகையிட்டவர்:
Dr. K. Padmanaban, Ph.D.
9:02 AM
"என் பெயர் ராமன். சென்னையிலிருந்து வந்திருக்கிறேன். வேலையில் சேர்வதற்கு முன்பு ஒரு வாரம் இங்கு உல்லாசப் பயணத்திற்கு வந்திருக்கிறேன். இது ஜெர்மனியிலுள்ள ஹேம்பர்கில் இருக்கும் எனது மாமா கொடுத்த பரிசு. கூட்டத்தோடு இங்கு வருவதற்கு எனக்கு விருப்பமில்லை. ஆகையால் நான் தனியாக வந்தேன்." ராமன் பதிலளித்தான்.
"நான் கேட்ட கேள்விக்கு நீங்கள் இன்னும் பதிலளிக்கவில்லை. ஏன் எனக்காகக் காத்திருந்தீர்கள் என்று சொல்லாவிட்டால் நான் எழுந்து போய்விடுவேன்," அவளது குரல் உறுதியாக ஒலித்தது.
"நான் அதற்கான காரணத்தைச் சொன்னால் நீங்கள் என்னை நிச்சயம் பைத்தியம் பிடித்தவன் என்றுதான் நினைப்பீர்கள்", ராமன் கூறினான்.
"உங்களுக்கு பைத்தியமோ இல்லையோ, அது என் பிரச்சினையில்லை. ஆனால் அந்த காரணத்தை நான் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும். நீங்கள் சொல்ல விரும்பாவிட்டால் நான் இப்பொழுதே சென்று விடுகிறேன்". இதை சொல்லிவிட்டு அவள் போவதற்காக எழுந்துவிட்டாள்.
அவளுடைய கண்களில் அவன் அந்தச் சோகத்தை கண்டான்.
"நீங்கள் யார்? உங்களது பெயர் என்ன? இங்கு என்ன செய்கிறீர்கள்? எல்லாவற்றையும் அறிய விரும்புகிறேன்", கேட்டான் ராமன்.
"என்னிடமிருந்து ஒரு பதிலும் வராது. இப்பொழுது பதில் சொல்ல வேண்டியது நீங்கள்தான். வெளிப்படையாக பேசுங்கள். மேலும் திரும்பித் திரும்பிக் கேட்க நான் விரும்பவில்லை", கூறினாள் அவள்.
"எப்படியோ ஒரு வழியில் நாம் எல்லோருமே பைத்தியம்தான். ஆகையால் நான் உங்களைப் பற்றி என்ன எண்ணுகிறேன் என்பது இங்கு முக்கியம் இல்லை", என்றாள் அவள்.
ராமன் அவளைக் கூர்ந்து நோக்கினான். இப்பொழுது பதில் சொல்லாவிட்டால் அவள் போய்விடுவாள் என்பதையும் புரிந்து கொண்டான்.
"இது ஒரு பெரிய கதை. கவனமாக கேளுங்கள்", என்ற ராமன் ஆரம்பித்தான். அவர்கள் மேலும் இரண்டு கப் காப்பி கொண்டு வரச் சொன்னார்கள். அவனுடைய கதையைக் கேட்பதற்கு அவள் மிகவும் ஆவலாக இருந்தாள்.
"கதைகளோ அல்லது கனவுகளோ அவற்றை நான் விரும்புகிறேன். உங்கள் கதையும் நன்றாக இருக்கும் என்று நம்புகிறேன்", புன்னகையுடன் அவள் கூறினாள்.
"30௦ நிமிடங்களில் நான் போக வேண்டும். எனது பெற்றோர்கள் எனக்காக காத்திருப்பார்கள்", தொடர்ந்து கூறினாள் அவள்.
"சிங்கப்பூர் உங்கள் சொந்த ஊரா?" அவன் கேட்டு முடிக்கும் முன்பே, அவள் அவனைப் பேச்சை நிறுத்துமாறு கேட்டுக் கொண்டாள், எழுந்து சென்றுவிட்டாள்.
சாப்பிட்டதற்கு மேசை மேல் சில சிங்கப்பூர் டாலர் நோட்டுக்களை வீசிவிட்டு ராமன் அவள் பின்னால் ஓடினான்.
"நில்லுங்கள் நான் நடந்ததையெல்லாம் சொல்லுகிறேன்", சற்று உயர்ந்த குரலில் கூறினான் ராமன்.
"இது கேட்பதற்கு நன்றாக இருக்கிறது", என்றாள் அவள்.
அவர்கள் நடந்து கொண்டேயிருந்தார்கள். எங்கு ஆரம்பிப்பது எங்கு முடிப்பது என்று அவன் எண்ணிக்கொண்டிருந்தான். அவள் அமைதியில்லாமல் இருந்தாள். எல்லாவற்றையும் உடனே அறிய விரும்பினால். இந்த விசயத்தில் எல்லா பெண்களும் ஒரே மாதிரித்தான் என்று அவள் நினைத்தால். கூட்டமிருந்த பூங்காவில் நுழைந்து ஒரு மூலையில் அவர்கள் அமர்ந்தார்கள். அவள் தனது காதைக் காட்டி அவனது கதையை கேட்பதற்கு தயாராக இருப்பதாக ஜாடை காட்டினாள். அவளிடமிருக்கும் எல்லாமே மிகவும் அழகாக இருக்கின்றன. ஆனால் நான் மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும் என்று அவன் எண்ணினான்.
ராமன் அவளிடம் தனது மாமாவின் சிங்கப்பூர் பயணப் பரிசைப் பற்றிச் சொன்னான். அவன் தனது சுதந்திரத்தை மிகவும் விரும்புவதால் தனியாகவே இந்தப் பயணத்தை மேற்கொண்டிருப்பதைப் பற்றியும் சொன்னான். தான் எடுத்த முடிவு மிகவும் சரியானதே என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான். ஒரு பயணக்குழுவுடன் வந்திருந்தாள் இவ்வளவு நேரம் செலவழித்து என்னால் அவளை கண்டு பிடிக்க முடிந்திருக்குமா? என்று எண்ணினான். அவனுடைய சிரிப்பை அவள் ரசித்தாள். அவன் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாக இருக்கிறான் என்றும் எண்ணினால். அவளைவிட அவன் நிச்சயமாக 10 செ.மீ. உயரமாக இருப்பான். கல்லூரியில் தனது தோழிகளுடன் இளைஞர்களைப் பற்றிப் பேசியதையெல்லாம் அவள் நினைத்துப் பார்த்தாள். அவன் மிகவும் சோர்ந்து போயிருக்கிறான். அதன் காரணத்தை எப்படியும் கண்டுபிடித்து விடுவேன் என்று அவள் நம்பினாள். அவன் மெதுவாக அவளிடம் நடந்ததையெல்லாம் விரிவாகக் கூறினான். லிட்டில் இந்தியாவில் நடந்ததைப் பற்றியும் கிளி ஜோஷ்யரைப் பற்றியும் கூறினான். அவன் கூறுவதை அவள் மிகக் கவனமாகக் கேட்டால். அவன் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவளது மனதில் ஆழமாகப் பதிந்தது. மதுரையிலிருந்து சிங்கப்பூருக்கு வந்தது, இந்த அழகான, கவர்ச்சியான, வினோதமான இளைஞனைச் சந்திப்பதற்காகத்தானோ என்று எண்ணினாள். இதனால்தான் மாரியம்மன் கோவிலில் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது என்று மெதுவாக அவன் சொல்லி முடித்தான்.
அவளது கண்கள் மூடியிருந்தன. அவன் சொன்னதை அவள் ஜீரணிக்க முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கிறாள் போலத் தோன்றியது. ராமன் அவளது கவர்ச்சியான முகத்தை ஆசையோடு நோக்கினான். இவளுக்காக எனது சென்னை திரும்பும் பயணம் வரை கூடக் காத்திருப்பேன் என்றும் அவன் எண்ணினான்.
"லிட்டில் இந்தியாவிற்குப் பொய் கிளி ஜோஸ்யரைத் தேடுவோம்", என்று கூறிய அவள், வந்த ஒரு டாக்சியையும் நிறுத்தினாள்.
டாக்சி டிரைவரிடம் வீரமாகாளியம்மன் கோவிலுக்குப் போகும்படி கூறினாள். டாக்சியில் இரவருமே தங்கள் எண்ணங்களுக்குள் மூழ்கி அமைதியாக இருந்தார்கள். அங்கு எந்த இடத்தில் கிளி ஜோஸ்யரைப் பார்த்தான் என்பதை காட்டினான். அங்கு பக்கத்திலிருந்த கடைகளிலெல்லாம் விசாரித்தார்கள். ஆனால் கடந்த இரண்டு நாட்களாக யாருமே அவரைப் பார்க்கவில்லை. இறுதியில் வீட்டிற்குச் சென்று அவளது பெற்றோர்களைச் சந்திக்கலாம் என்று அவள் கூறினாள். ஒரு வேலை அவள் தாய் அவனுக்கு நல்ல சாப்பாடு போடலாம் என்று மலர்ந்த முகத்துடன் கூறினாள்.
"அப்படியானால் நீங்கள் சிங்கப்பூர்வாசிதானே", என்று அவளைப் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டே அவன் கேட்டான்.
"ஆமாம், நான் கடந்த 14 நாட்களாக இங்கு இருக்கிறேன். இன்னும் சில நாட்களுக்கு இங்கு இருப்பேன்", அவள் சிரித்துக் கொண்டே பதிலளித்தால்.
"என் பெற்றோர்களை இங்கு விட்டுவிட்டுத் தனியாக நான் இந்தியாவிற்குத் திரும்பிப் போக வேண்டும்", தொடர்ந்தாள் அவள்.
அவள் கண்களில் கண்ட சோகத்தை இப்பொழுது புரிந்து கொண்டான்.
"ஏன் நீங்கள் உங்கள் பெற்றோருடன் இங்கு தங்கக் கூடாது? சிங்கப்பூர் மிக நல்ல இடம்தானே", என்றான் ராமன்.
"எனது முதுநிலைப் படிப்பை மதுரையில் முடிக்க விரும்புகிறேன். அதன் பிரக் எம்.பி.ஏ. படிக்க இங்கு திரும்பி வருவேன். எனது பெற்றோர் மேல் மிகவும் அன்பு வைத்திருக்கிறேன். நான் அவர்களுக்கு ஒரே பெண். அவர்களை 2 வருடத்திற்கு நான் இங்கு தனியாக விட்டுச் செல்ல வேண்டும். அவர்களுக்கும் வருத்தம்தான். ஆனால் அதைக் காட்டினால்தான் நான் இன்னும் கவலைப்படுவேன் என்று அவர்களுக்கு நன்கு தெரியும்", என்றாள் அவள் மெதுவாக.
"நீங்கள் மேற்கொண்டு எதுவும் அறிய விரும்பினால் அவர்களிடமே நேரில் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். வாருங்கள், போகலாம்", என்று கூறிவிட்டு அவள் டாக்சி ஸ்டாண்டை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தாள்.
மேலும் படிக்க:
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 5
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 8
Friday, August 27, 2010
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 2
இடுகையிட்டவர்:
Dr. K. Padmanaban, Ph.D.
12:42 PM
சரியான தூக்கமில்லாததால் மறுநாள் காலையில் ராமன் மிகவும் சோர்வாக இருந்தான். எழுந்திருக்க மனமில்லாமல் எந்தவித குறிக்கோளுமில்லாமல் படுத்திருந்தான். சிறிது நேரம் கழித்து விரைவாக எழுந்தான். காலைக் கடன்களை முடித்தான். ஆனால் காலை உணவை உண்ண அவனுக்கு விருப்பமில்லை. ஒரு கப் காபியை மட்டும் குடித்துவிட்டு லிட்டில் இந்தியாவிற்கு கிளம்பினான். கிளி ஜோஸ்யரிடம் பேச விரும்பினான். ஆனால் எங்கு தேடியும் அவரைக் காணவில்லை. மறுபடியும் கிளி ஜோஸ்யரின் வார்த்தைகளை நினைவு கூர்ந்தான்.
"மாரியம்மன் கோவிலுக்குப் போய் உனது இளவரசியைப் பார்" என்ற வார்த்தைகள் ஒழித்துக் கொண்டே இருந்தன. ஒரு வேளை அவளைத் தவற விட்டு விடுவேனோ என்று எண்ணியதுமே அவன் மிகவும் திகிலடைந்தான். விரைவாக ஒரு டாக்சியில் மாரியம்மன் கோவிலை அடைந்தான் ராமன்.
அது ஒரு புழுக்கமான நாள். அதிக மக்கள் அங்கு நடமாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். அங்கு எல்லா இந்தியர்களையும் பார்த்தான். ஏறக்குறைய எல்லா இனத்தவரும் அங்கு காணப்பட்டனர். ஆனால் அழகான முகத்துடன், சோகமான கண்களுடன், நீல நிறச் சேலையணிந்த பெண்ணை அவனால் அங்கு காண முடியவில்லை. "அவளை இன்று பார்த்தல் பின் தொடர்ந்து செல்ல மாட்டேன். நான் காத்திருக்காமல் உடனே பேசுவேன்," என்று அவன் தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டான். காத்தக் கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் ஒரு நாளைப் போல நீண்டதாக இருக்கிறது என்று எண்ணினான். தான் இன்னும் இரண்டு நாட்களுக்கு முன் சிங்கப்பூருக்கு வந்த அதே ராமன்தானா என்ற சந்தேகம் அவனுக்கு உண்டானது. ஏழு மணி நேரத்திற்கு மேலாக அவன் காத்துக்கொண்டிருந்தான். காலை உணவும், மதியச் சாப்பாடும் இல்லாமல் அவன் மிகவும் சோர்ந்து காணப்பட்டான். "நான் நேற்றுப் பார்த்தது ஒரு மாயத்தோற்றம்", என்று எண்ணினான். ஹோட்டலுக்குத் திரும்பிச் செல்ல விரும்பினான். அதே நேரத்தில் அவள் வந்து விடுவாள் என்ற நம்பிக்கையும், எக்காரணத்தைக் கொண்டும் இன்று அவளைத் தவற விட்டுவிடக் கூடாது என்ற எண்ணமும் அவனிடம் வலுவாக இருந்தது. மிகுந்த ஏமாற்றத்தால் அவன் தன்னைத் தானே வெறுக்கத் தொடங்கினான். அதற்குக் காரணம், இப்பொழுது அவன் அந்த நீல நிறச் சேலையை அணிந்த அழகியின் மேல் ஒரே குறியாக இருப்பதுதான் என்று எண்ணினான். அதே நேரத்தில் இந்தத் தெரியாத பெண்ணிற்காகத் தான் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறோமே என்று ஆச்சரியப்பட்டான்.
இறுதியாக இன்னொரு நீல நிறப் புடவையணிந்து அந்த இளம் பெண் லட்சணமாக வந்தால். அவள் கோடி போல் மெலிந்து அழகாக இருந்தாள். கம்பீரமான தோற்றத்துடன் ஆனால் சோகமான கண்களுடன் அவள் அவனைக் கடந்து சென்றாள். அவனது உயரத்திர்க்கேற்றவளாகவே அவள் இருக்கிறாள் என்று எண்ணினான். அவள் முடி மிகவும் நீளமாக இருந்தது. அவளைப் போன்ற ஒரு அழகியை அவன் இதுவரை பார்த்ததேயில்லை. இப்பொழுது அவனது பசி மற்றும் சோர்வும் பறந்து போய்விட்டது. அவருடன் உடனே பேச விரும்பினான். ஐந்து பெரிய எட்டில் அவளை அடைந்து "என்ன, எப்படி இருக்கிறீர்கள்," என்று முகம் முழுவதும் சிரிப்புடன் அவளைக் கேட்டான், அவள் நின்றாள்.
"ஹலோ, என்ன வேண்டும் உங்களுக்கு?" அவள் கேட்டாள்.
"நான் இந்தியாவிலிருந்து இப்பொழுதுதான் வந்திருக்கிறேன். உங்களுடன் பேச விரும்பிகிறேன்," என்றான் ராமன்.
"நானும் இங்கு புதிதுதான்," என்று தனது அழகான பேசும் கண்களுடன் அவள் பதிலளித்தாள்.
"அது நல்லது, அப்படியானால் உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இல்லை என்றால் நாம் சேர்ந்தே சுற்றிப்பார்கலாமே," அவன் ஆலோசனை கூறினான்.
"நீங்கள் சோர்வாகக் காணப்படுகிறீர்களே?" அவள் கேட்டாள்.
அவன் அந்தக் கேள்வியைச் சட்டை செய்யவில்லை.
"எவ்வளவு நாட்களாக நீங்கள் இங்கு இருக்கிறீர்கள்?" அவன் கேட்டான்.
"இரண்டு வாரங்கள், நான் எல்லாவற்றையும் அநேகமாகப் பார்த்து விட்டேன். இந்தக் கோவில் மிகவும் அற்புதமானது. இங்கு நான் தினமும் வந்து கொண்டிருக்கிறேன்." அவள் பதிலளித்தாள்.
அவளது வார்த்தைக்கு புள்ளி வைக்கும் வேலையில் "தினமும் ஒரு நீல நிறப் புடவையுடன்தானா?" அவன் புன்முறுவலுடன் கேட்டான்.
"எவ்வளவு நாட்களாக இங்கு இருக்கிறீர்கள்?" அவள் கேட்டாள்.
"நான் வந்து இரண்டு நாட்களாகிவிட்டது. நான் இன்னும் ஒன்றுமே பார்க்கவில்லை," அவன் சிரித்தான்.
அழகான கண்களால் அவள் அவனைப் பார்த்தாள். அவளது நெற்றியில் உண்டான சுருக்கங்களைக் கூட ராமனால் காண முடிந்தது. "உங்களுக்கு என்ன ஆயிற்று?" ஏன் இவாளவு சோர்வாக இருக்கிறீர்கள்? இந்த கேள்விகளைக் கேட்ட அவளது முகமும் குரலும் அவளது கவலையை காட்டியது. "உடம்பு சரியில்லையா?" கேட்டாள் அவள்.
"நேற்று மதியத்திலிருந்து சாப்பிடாமல் உங்களுக்காக இங்கு காத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்," ராமன் மெதுவாக முணுமுணுத்தான்.
அவளது கண்களில் உண்டான ஆச்சரியத்தை அவன் கவனித்தான். சில நொடிகள் அவள் மெளனமாக இருந்தாள். அவனும் ஒன்றும் சொல்லாமல் அமைதியாக இருந்தான். அவனது நரம்புகள் தளர்ந்துவிட்டன. மிகுதியான சோர்வை இப்பொழுதான் அவனால் உணர முடிந்தது.
"நாம் எங்காவது ஒரு உணவகத்தில் உட்கார்ந்து பேசலாமா?" என்று கேட்டான் ராமன்.
"எனக்கு ஆட்சேபனையில்லை. பக்கத்தில் ஒரு உணவகம் இருக்கிறது. நாம் அங்கு போகலாமே", அவள் பதிலளித்தாள். அவள் நடக்க ஆரம்பித்தால். அவனும் மெளனமாக அவளைப் பின் தொடர்ந்தான். அவர்கள் எதுவும் பேசாமல் ஐந்து நிமிடங்கள் நடந்தார்கள். அவர்கள் உணவகத்தில் நுழைந்தார்கள். அவள் சாலையை பார்க்கும்படியாக ஜன்னல் பக்கத்திலிருந்த மேசைக்குச் சென்றாள்.
"என்ன சாப்பிடப் போகிறீர்கள்?" அவள் அவனைக் கேட்டாள்.
"நான் ஒரு மிகப்பெரிய ஐஸ்கிரீம் சாப்பிடப் போகிறேன். எனக்கு பசி மிகவும் அதிகம்", ராமன் மெதுவாகச் சொன்னான்.
"நான் ஒரு கப் காபி குடிக்கப்போகிறேன்", என்றாள் அவள். இவற்றை அவள் சர்வரைக் கொண்டு வரச் சொன்னாள்.
அவர்கள் இருவரும் அங்கு காத்துக்கொண்டிருந்த நேரத்தில், "இனிமேல் என்ன நடக்கப் போகிறது", என்று தன்னைத்தானே அவன் கேட்டுக்கொண்டான். நடந்தது எல்லாவற்றையும் அவன் அவளிடம் சொல்ல விரும்பினான். அதே நேரத்தில் அவள் அதைக்கேட்டவுடன் அவனைப் பைத்தியக்காரன் என்று நினைப்பாளோ என்று அஞ்சினான். அவள் அவனது கண்களை கூர்ந்து நோக்கினாள். அவன் ஏன் அவளுக்காகக் காத்துக்கொண்டிருக்க வேண்டுமென்று வியந்தாள். அவன் யார் என்பது அவளுக்கு ஒரு புரியாத புதிராகவே இருந்தது. அவன் அவளுக்கு அந்நியன். ஆனால் அவனோடு இங்கு உட்கார்ந்து, காப்பி சாப்பிட்டு அவனது கதையை கேட்பதை அவள் விரும்பினால். ஊர், பெயர் தெரியாத இந்த இளைஞனுக்கு அவள் ஏன் இவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறாள் என்பது அவளுக்கே விளங்கவில்லை.
ராமன் ஐஸ்கிரீமை மிக வேகமாகச் சாப்பிட்டுமுடித்துவிட்டான். அவள் அவன் சாப்பிடுவதைக் கூர்மையாகக் கவனித்து கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் "என் கதையைக் கேட்டால் இவள் என்னைப் பற்றி என்ன நினைப்பாளோ? என்னைப் பைத்தியம் என்று நினைப்பாளோ? என்னை உதாசீனம் செய்துவிடுவாளோ?" எண்ணினான் அவன். அவனது மனதுக்குள் சில சஞ்சலங்கள் தோன்றின.
"எதற்காக எனக்காகக் காத்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்? நீங்கள் யாரென்று எனக்குத் தெரியாது," அவள் கேட்டாள்.
மேலும் படிக்க:
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 5
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 8
Thursday, August 26, 2010
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 1
இடுகையிட்டவர்:
Dr. K. Padmanaban, Ph.D.
6:28 AM
அவர் ஒரு கிளி ஜோஸ்யர். அவர் அவனைப் பார்த்துக் குழந்தை போலச் சிரித்தார்.
"இன்று உங்கள் அதிர்ஷ்டத்தை எனது கிளியிடமிருந்து தெரிந்து கொள்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்.
இதுவரை ராமன் கிளி ஜோஸ்யம் பார்த்ததில்லை. அதைப் பற்றி அதிகம் யோசிக்காமல் அவனும் அதற்குச் சம்மதித்தான். ஒருவேளை லிட்டில் இந்தியாவின் நல்ல சூழ்நிலைதான் தன்னை சம்மதிக்க வைத்ததோ என்று எண்ணினான். கிளி ஜோஸ்யர் தனது சீட்டுக்களைக் கலைத்தார். தனது கிளியிடம் ஏதோ முணுமுணுத்தார். தானியங்களைப் பெற்ற கிளி, சீட்டைத் தேட ஆரம்பித்தது. "கிளி அளவில்லாமல் அதிக நேரம் சீட்டைத் தேடுகிறது", என்று பொறுமையில்லாமல் நினைத்தான் ராமன். ஏன் இவ்வளவு அவசரம் என்று தன்னைத் தானே கடிந்து கொண்டான்.
இறுதியாக கிளி ஜோஸ்யரின் குரல் ராமனின் கவனத்தை ஈர்த்தது.
"நீங்கள் இங்கு உங்கள் அதிர்ஷ்டத்தை சந்திக்கத்தான் வந்திருக்கிறீர்கள்", சிரித்த முகத்துடன் கிளி ஜோஸ்யர் கூறினார்.
"எனது அதிர்ஷ்டம், என்ன அர்த்தத்தில் சொல்கிறீர்கள்?" ராமன் கேட்டான்.
"நீங்கள் சிங்கப்பூருக்கு உங்கள் வாழ்க்கை துணைவியைச் சந்திக்க வந்திருக்கிறீர்கள் என்று எனது கிளி கூறுகிறது," என்பதுதான் கிளி ஜோஸ்யரின் பதில்.
ராமன் பலமாக சிரித்தான். தான் இன்னும் தனது வாழ்வில் காதல், திருமணம், குழந்தைகள் மற்றும் குடும்பத்தைப் பற்றி எண்ணிப் பார்த்ததில்லை என்றும் கூறினான். பளபளக்கும் கண்களுடன் கிளி ஜோஸ்யர் தான் சொல்வது உண்மை என்று கூறினார்.
"பொதுவாக யார் இதைப் பற்றி எப்பொழுதும் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்களோ அவர்களுக்கு வாழ்வில் அதிர்ஷ்டம் இருப்பதில்லை. ஆனால் உங்களுக்கு இந்தச் சந்தர்ப்பம் காத்திருக்கிறது", பதிலளித்தார் கிளி ஜோஸ்யர்.
"இப்படிச் சொல்லித்தான் நீங்கள் உங்கள் பணத்தைச் சம்பாதிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. ஆனால் அவளை நான் எங்கு சந்திப்பேன் என்று சொல்ல முடியுமா?" புன்முறுவலுடன் ராமன் கேட்டான்.
அவரின் முகத்தில் எந்தவிதமான உணர்ச்சியையும் அவனால் காண முடியவில்லை. தனக்குள்ளேயே ஏதோ முணுமுணுத்துக் கொண்டார். கிளியையும் அது எடுத்த சீட்டையும் திரும்பத் திரும்பப் பார்த்தார். இரண்டு நிமிடங்கள் மெளனமாக இருந்தார். ராமன் அங்கிருந்து போகக் கிளம்பினான். கிளி ஜோஸ்யரின் கணீரென்ற குரல் அவனை தடுத்து நிறுத்தியது. "சைனா டவுனிலுள்ள மாரியம்மன் கோவிலுக்கு செல்லுங்கள். அங்கு நீங்கள் அவளைச் சந்திப்பீர்கள். நான் உங்களுக்கு இன்னொரு ஆலோசனையையும் சொல்ல விரும்புகிறேன்" என்றார் அவர். ராமன் அவரை ஆர்வத்துடன் கூர்ந்து கவனித்தான்.
"இந்த சந்தர்ப்பத்தை நழுவவிட்டுவிடாதீர்கள்", என்பதுதான் கிளி ஜோஸ்யரின் கடைசி வார்த்தைகள்.
"நடந்ததெல்லாம் ஒரு கனவா?", ராமன் எண்ணினான். இதை அவனால் நம்பவே முடியவில்லை. ஒரு அழகான பெண்ணை எந்தவிதமான கேட்ட நோக்கமும் இல்லாமல் ஏறிட்டுப் பார்க்க அவனுக்கு எந்த விதமான பிரச்சினையும் இல்லை. அவனுக்கு ஒழுக்கம் மிகவும் முக்கியமானது. ஒரு பெண்ணை மனதில் கூட கெடுக்கக்கூடாது என்பது அவனது அழுத்தமான ஒழுக்க முறைபாடு. இப்பொழுது ஒரு பெண்ணை எப்படி மற்ற எண்ணத்தோடு பார்ப்பது என்பதை நினைத்து சஞ்சலமடைந்தான். ஆனால் சைனா டவுனுக்குச் சென்று மாரியம்மன் கோவிலைப் பார்க்குமாறு ஒரு குரல் அவனுக்குள்ளிருந்து கூறியது. மாரியம்மன் அவனுக்கு என்ன முடிவு செய்திருக்கிறாள் என்பதை அறிய ஆர்வமாக இருந்தான்.
மின்சார ரயில் மூலமாக சைனா டவுனை அடைந்தான். ஒரு பெஞ்சில் உட்கார்ந்து அதைப்பற்றிய விபரங்களை வாசிக்க ஆரம்பித்தான். சைனா டவுனின் சரித்திரம் 1821ம் வருடம் ஆரம்பித்தது. சைனாவிலுள்ள "சியாமென்", "ப்யூஷியன்" மாகானத்திலிருந்து சைனாக்காரர்கள் இங்கு முதன் முதலாக வந்த பொது தொடங்கிய கதை இது. வந்தவர்கள் எல்லாம் ஆண்கள். இவர்கள் சிங்கப்பூர் நதியின் தெற்குப் பக்கத்தில் தங்கினார்கள். இன்று இந்த இடம் டெலோக் அயர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. சைனா டவுனின் முதல் பெயர் "ந்யுசேஷ்யுயி". இதன் அர்த்தம் காலை மாட்டு வண்டித்தண்ணீர். இந்த பெயருக்குக் காரணம் அப்பொழுது "அன்சியாங்" மலையிலிருந்து அல்லது ஸ்ப்ரிங்க்ஸ் தெருவிலிருந்து கொண்டு வந்ததால்தான். ராமன் தனது கண்களை மூடினான். அவனது கண் முன்னால் அங்கு 1821ல் நடந்த காரியங்கள் படம் போல ஓடின. அவன் மேலும் சைனா தானைப் பற்றி வாசிக்க ஆரம்பித்தான்.
சைனா டவுனில் சைனக்காரர்களைத் தவிர வேறு இனத்தவரும் வாழ்கிறார்கள். எல்லோரும் இப்படி எந்தவிதமான பிரச்சினையும் இல்லாமல் வாழ்வதுதான் சிங்கப்பூரில் அவனை மிகவும் கவர்ந்த விஷயம். தென் பாலச் சாலையில் உள்ள "ஜமே மசூதியும்", "மாரியம்மன் கோவிலுமே" அல்லது டெலோக் அயரிலிருந்த "அல் அப்ரர் மசூதியுமே" இதற்கான அழகான உதாரங்கலாகும். இது சைனா டவுனின் ஒற்றுமையான மதம் மற்றும் இனத்தின் கூட்டு வாழ்விற்கான சாட்சிகளாகும். சிங்கப்பூர் முழுவதுமே இதைப் போலத்தான் இருக்கிறது என்று மனதிற்குள் எண்ணிக்கொண்டான். ஒரு சைனாக்காரனின் சைக்கிள் ரிக்ஷாவில் ஏறித் தென் பாலச் சாலையை அடைந்தான்.
தென் பாலச் சாலை, கதவு என் 244. மாரியம்மன் கோவிலுக்கு முன்பாக ராமன் பல நிமிடங்கள் மெளனமாக நின்றான். சிங்கப்பூரின் இந்தப் பழமையான கோவில் திராவிட நாகரீக அலங்காரத்தில் கட்டப்பட்டிருந்தது. இது சைனா டவுனின் முக்கியமான இடத்தில் அமைந்திருக்கிறது. ராமன் தமிழ்நாட்டில் பல கோபுரங்களைப் பார்த்து மகிழ்ந்திருக்கிறான். மாரியம்மன் கோவில் வாசலிலிருந்த கம்பீரமான கோபுரத்தைக் காண மிகவும் பெருமையடைந்தான். இந்தக் கோபுரம் ஆறு அடுக்குகளாக கட்டப்பட்டிருந்தது. இவை கடவுள்களின் சிலைகள், மதப் புராணக்கதைகள், கலாச்சாரத்தையோட்டிய சிலைகளால் வியக்கத்தக்க வகையில் செய்யப்பட்டு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன. கோவிலுக்குள் நுழைந்த பொழுது வலது பக்கத்திலிருந்த முருகக் கடவுள் அவனைக் கவர்ந்தார். இடது பக்கத்தில் கம்பீரமாக அமர்ந்திருந்தார் கிருஷ்ண பகவான். இது அவனது உடம்பிற்குள்ளும் உள்ளத்திற்குள்ளும் மின்சாரம் பாய்வதைப் விரைவான, அதிகமான சக்தியைக் கொடுப்பதை அவன் உணர்ந்தான். அதை அனுபவிக்கும் பொழுது அவனது மனம் அளவில்லாத மகிழ்ச்சியினால் நிறைந்திருந்தது. பல நிறங்களைக் கொண்ட கோபுரம் அவனது கற்பனைகளைத் தூண்டிவிட்டது. ஒரு நீல நிறச் சேலையை அணிந்த பெண்ணைச் சந்திக்கப் போவதாக அவனது மனம் நினைத்துக் கொண்டது. அவனது கற்பனையில் அந்தப் பெண்ணின் முகத்தையும் உருவத்தையும் சித்தரிக்க முயன்றான். ஆனால் அதைப் பற்றி அவனால் ஆழமாகச் சிந்தித்துப் பார்க்க முடியவில்லை. "அவள் இங்கு எங்காவது இருக்கிறாளா?" என்று எண்ணினான். அதே நேரத்தில் தான் அப்படி ஒரு நீலச் சேலை அணிந்த பெண் இருப்பதை நம்புவதை நினைத்துத் தன்னைத் தானே மிகவும் கடிந்து கொண்டான்.
நேரம் மதியம் ஒரு மணியைக் கடந்துவிட்டது. ராமனுக்குப் பசிக்கவில்லை. அவன் அந்த தெரியாத நீல நிறச் சேலையணிந்த பெண்ணிற்காகக் காத்திருப்பதாக முடிவு செய்தான். மாலை மணி ஐந்தாக இன்னும் சில நிமிடங்களே இருந்தன. அப்பொழுது நீல நிறச் சேலையணிந்த ஒரு பெண் கோவிலுக்குள் வருவதைக் கவனித்தான். அவன் நின்ற இடத்திலிருந்து அவளது முகத்தை அவனால் காண முடியவில்லை. அவளைப் பின் தொடர்வதாக முடிவு செய்தான். கோவிலில் அதிகக் கூட்டம் இருந்தது. மூன்று மீட்டர் தூரத்தில்தான் அவள் இருந்தாலும், அதிகமான கூட்டத்தினால் அவனால் அவளை நெருங்க முடியவில்லை. அவளது மென்மையான நடையையும் கம்பீரமான அசைவுகளையும் கண்டு வியந்தான் ராமன். திடீரென்று முதுகில் ஏதோ அழுத்துகிறது போன்ற எண்ணத்தில் அவள் திரும்பிப் பார்த்தாள். இந்தச் சில நொடிகளில் அவனது கண்கள் அவளைப் படம் பிடித்துக்கொண்டன. அவள் முகம் மிக அழகாக இருந்தது. ஆனால் அவளது கண்களில் சோகம் இருப்பதாக அவன் எண்ணினான். இந்த எண்ணங்களுடன் அவளை தொடர விரும்பினான். ஆனால் அவளைக் காணவில்லை. அவன் மிகவும் சஞ்சலமடைந்தான். அவளை எல்லா இடங்களிலும் தேடினான். ஆனால் அவள் காற்றில் மறைந்தது போல் காணாமலேயே போய்விட்டாள். அவனுக்குண்டான குழப்பத்தில் நீல நிறச் சேலையை அணிந்து ஒரு பெண்ணைப் பார்த்தோமா, இல்லையா என்று அவனுக்கு சந்தேகமாக இருந்தது. மனக் கலக்கத்துடன் ஹோட்டலுக்குத் திரும்பி வந்தான். சாப்பிடக்கூட மனமேயில்லை. அவனால் தூங்கவும் முடியவில்லை. நீண்ட இரவு. மறுநாள் காலையில் லிட்டில் இந்தியாவிற்கு சென்று கிளி ஜோஷ்யரைப் பார்க்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தான்.
மேலும் படிக்க:
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 5
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 8
Tuesday, August 24, 2010
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 2
இடுகையிட்டவர்:
Dr. K. Padmanaban, Ph.D.
7:37 AM
ஒரு நல்ல, வெப்பமான காலையில் ராமன் சிங்கப்பூர் ஏர்லைன்ஸ் விமானம் மூலம் கிளம்பினான். விமானத்தில் அவனை மளந்த முகத்துடனும் வரவேற்ற விமான பணிப்பெண், சிங்கப்பூர் இளைஞர்களுக்கு நல்ல இடம் என்றும் அங்கு அவனுக்கும் பலவித ஆச்சரியங்கள் காத்திருக்கும் என்றும் புன்முறுவலுடன் கூறினாள். அவனும் அது என்ன ஆச்சரியமாக இருக்கும் என்று எண்ணிக்கொண்டே அவளை நோக்கி சிரித்தான். அவன் மனம் கீழ்க்கண்டவாறு எண்ணத் தொடங்கியது. "தமிழ் நாட்டை விட நிறைய வித்தியாசமாக இருக்கும், மிகவும் சுத்தமாக இருக்கும்." எல்லாமே மிகுந்த கட்டுப்பாடாக இருக்கும். அரசாங்கம் மக்கள் என்ன செய்ய வேண்டுமென்பதை முடிவெடுக்கும். இதற்கு மேல் இன்னும் என்ன ஆச்சரியம் இருக்கப்போகிறது? அவன் மனதில் எண்ணங்கள் அலை பாய்ந்தன. சிங்கப்பூர் மக்களால் உருவாக்கப்பட்டு அங்கு பேசப்படும் சிங்கலிஷ் [சிங்கப்பூர் பாஷை + ஆங்கிலம்] பற்றி நினைத்தவுடன் அவனுக்குச் சிரிப்புதான் வந்தது.
விமானப் பயணத்தை ராமன் ரசித்தான். விமானத்தில் குழந்தைகள், இளைஞர்கள், பெரியவர்கள் மற்றும் வயதானவர்களும் இருந்தார்கள். அவனுக்கு குடிபானங்கள், சாப்பாடு இவற்றைக் கொடுத்த விமான பணிப்பெண்கள் அவனிடம் மிகவும் அன்பாக பேசினார்கள். ஆனால் அவன் மனம் இன்னும் சிங்கப்பூரிலேயே இருந்தது. அங்கு என்ன நடக்கும், நடக்கலாம் என்ற நூதனமான எண்ணங்கள் அவனது தலையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. அவன் சிங்கப்பூரைத் தனியாகவே சுற்றிப் பார்க்க முடிவு செய்திருந்தான். அப்பொழுதுதான் தனக்கும் பிடித்த இடத்தில் அதிக நேரம் இருக்கலாம், மற்ற இடங்களுக்கு போகாமலேயே இருக்கலாம் என்று எண்ணினான். இந்த 21வது இளம் வயதில் தனது வாழ்க்கையைப் பற்றி எந்தவித முடிவும் இப்போது எடுக்க முடியாது என்று அவனுக்குத் தோன்றியது. ஆனால் இந்தியாவில் குறிப்பாகத் தமிழ்நாட்டில் வேலை செய்வதுதான் நல்லது என்ற தன முடிவைப் பற்றி எண்ணினான். அதற்கு ஊன்றுகோலாக இருந்த தன் மாமாவின் அறிய வார்த்தைகள் அவனது நினைவிற்கு வந்தன. "வாடா அமெரிக்காவில் அல்லது ஐரோப்பாவில் உன்னால் அதிக பணம் சம்பாதிக்க முடியும். ஆனால் அதற்கு நீ கொடுக்கும் விலை இந்தியாவிலுள்ள சமூக, குடும்ப வாழ்க்கையை இழப்பதுதான். உதாரணமாக இந்தியாவில் தீபாவளிப் பண்டிகை கொண்டாடப்படும் பொழுது ஐரோப்பாவில் வேலை செய்ய வேண்டியது இருக்கும். குடும்பத்திலுள்ள பிறப்பு, இறப்பு மற்றும் திருமணங்களுக்கும் கூட நினைத்தவுடன் ஊர் செல்லவும் முடியாது. இள வயதில் யாரும் இதைப் பற்றி அதிகம் நினைப்பதில்லை, ஆனால் வயதாக வயதாக அதனால் மிகவும் மன வருத்தப்பட நேரும். இந்த அறிவுரைகள்தான் அவன் இந்தியாவில் வேலை செய்து வாழ விரும்புவதின் முக்கிய காரணமாகும். ஒரு வருடம் வேலை பார்த்து விட்டு முதுநிலைக் கல்விக்குச் சென்று அதன் பிறகு ஆராய்ச்சி செய்து டாக்டர் பட்டம் பெறுவதே அவனது குறிக்கோள். இந்த எண்ணங்களெல்லாம் பிரயாணத்தின் பொது அவனது மனதில் ஓடியது. நேரம் போனதே தெரியவில்லை. விமானம் சிங்கப்பூரை அடைந்தது.
சிங்கப்பூர் விமான நிலையம் மிகவும் சுறுசுறுப்பாக ஆனால் பரபரப்பாக இருந்ததது. ராமன் ஒரு அழகான இளைஞன். எல்லாருமே அவனிடம் அன்புடன் இருந்தார்கள். விமான நிலையத்தின் பிரயான விதிமுறைகளை முடித்து அவன் வெளியே வந்தான். ஒரு டாக்சியை பிடித்து தனது ஹோட்டலை அடைந்தான். அது ஒரு நல்ல வசதியான ஹோட்டல். ரிசப்ஷனில் இருந்த கவர்ச்சியான பெண் அவனைச் சிரித்த முகத்துடன் வரவேற்றாள். அவனுக்கு எந்த உதவியையும் செய்யத் தயார் என்று கூற, அவனும் புன்முறுவலுடன் அதை ஏற்றுக்கொள்வதாகத் தலையை அசைத்தான். தனது அறையின் சாவியைப் பெற்றுக்கொண்டு, தன் அறையை அடைந்தான். சிறிது ஓய்வு எடுத்துக்கொண்டு, குளித்து விட்டு லிட்டில் இந்தியாவை பார்க்க அவன் விரும்பினான்.
லிட்டில் இந்தியா தமிழ் நாட்டைப் போலவே இருந்தது. எங்கும் மிகவும் சுத்தமாகவும், பலவித நிறங்களைக் கொண்டதாகவும் இருந்தது. சிங்கப்பூரின் சுத்தத்தைப் பற்றி அவன் அதிகம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறான். ஆனால் அதை அனுபவிப்பது அவனுக்கும் மிகவும் பிடித்திருந்தது. தான் நடப்பதால் தரையும், சாலையும் அழுக்காகிவிடுமோ என்று நடக்கக் கூட தயங்கினான். இது வேறு உலகம். ஆனால் ஐரோப்பாவோடு ஒப்பிடும்போது இங்கு வெப்பம் அதிகம் என்பதை நேரிலேயே தெரிந்து கொண்டான். ரேஸ் கோர்ஸ் சாலையில் நடந்து கொண்டிருக்கும்போது ஏதாவது சாப்பிட்டால் நல்லது என்று நினைத்தான். பனானா லீப் ஜேகியில் தேநீர் குடித்து விட்டு தமிழ்நாட்டுப் பலகாரங்களையும் சுவைத்தான். பக்கத்துச் சாலையின் வழியாக சென்று செரங்கூன் சாலையை அடைந்தான் ராமன். வீரமாகாளியம்மனின் கோவிலைப் பார்த்தபொழுது தமிழ்நாட்டிலுள்ள ஒரு கோவிலின் முன்பு நிற்பது போன்ற உணர்ச்சியே அவனது மனதில் நிறைந்தது. அது மிகவும் புழுக்கமான, வெப்பமான நாளாக இருந்ததால் அடுத்த நாள் அந்தக் கோவிலுக்குள் சென்று பார்க்கலாம் என்று தீர்மானித்தான்.
மாலை நாலரை மணிக்கு ஹோட்டலுக்குத் திரும்பிச் செல்ல ராமன் முடிவு செய்தான். எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் மக்கள் அதிகமாக வந்து போய்க் கொண்டிருந்தார்கள். சைனாக்காரர்கள், மலேயர்கள், தமிழர்கள் மற்றும் ஊர் சுற்றிப் பார்க்க வந்த பல வெளி நாட்டவர் அங்கு இருப்பதைப் பார்த்து வியந்தான். எல்லாருடைய முகமும் மலர்ச்சியாக இருந்தது. அவர்கள் எல்லாரும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள் என்று எண்ணினான். சில கணங்கள் தனது வருங்காலத்தைப் பற்றியும் எண்ணினான். அவனது கண்களுக்கு முன் பல நிறங்களைக் கொண்ட படம் தோன்றியது. அந்தப்படத்தில் பல அழகிய நிறங்கள் இருந்தாலும் அதனுள் எந்த உருவத்தையும் அவனால் காணமுடியவில்லை. அவன் தனக்குள்ளேயே சிரித்துக்கொண்டான். அவனைக் கடந்து சென்ற ஒரு இளம் சைனாக்காரி அவனை விநோதமாகப் பார்த்தால். 191 செ.மீ. உயரமுள்ள, பார்ப்பதற்கு மிகவும் நன்றாக இருக்கும் ராமன் தனது வசீகரக் கவர்ச்சியைத் தனது வீட்டில் எங்கும் காட்டியதில்லை. மின்சார ரயிலைப் பிடித்துத் தனது ஹோட்டலையடைந்தான். ஹோட்டலில் ரிசப்சனுக்கு அருகில் பலர் அமர்ந்திருந்தார்கள். ஆனால் அங்கு உட்கார்ந்து அவர்களோடு உரையாட அவனுக்கு விருப்பமில்லாததால் தனது அறைக்குச் சென்றான். அறையில் உள்ள தொலைக்காட்சிப் பெட்டியில் இந்திய மற்றும் தமிழ்ச் சேனல்களும் வந்தன. அவனது வீட்டிலேயே இருப்பது போல் உணர்ச்சி அவனுக்கு உண்டானது. பெற்றோருக்குப் போன் பண்ணி விட்டு விளக்கையும் அணைத்துவிட்டு உடனேயே நித்திரையில் ஆழ்ந்தான்.
தூக்கத்தில் ராமன் ஒரு கனவு கண்டான். அழகான பளிச்சென்றிருந்த நிறங்களுக்கு நடுவில் ஒரு முகத்தைக் கண்டதாக எண்ணினான். ஆனால் அந்த முகம் தெளிவாக இல்லை. அவனுக்கு எதுவுமே நன்றாக நினைவில் இல்லை. கடைசியில் ஆழ்ந்து தூங்கினான். அவன் கண் விழித்த பொழுது வெளியில் சூரிய வெளிச்சம் மிகவும் பிரகாசமாக இருந்தது. அது அவனை ஒரு மறக்க முடியாத துணிகரச் செயலுக்கு இழுப்பதைப் போலிருந்தது. இந்த இளைஞனுக்கு என்ன நடக்கப் போகிறது? எவருக்கும், எப்பொழுது என்ன நடக்கும் என்று தெரியாது. அதுதானே வாழ்க்கையை சுவாரசியமாக்குகிறது. அவன் எழுந்து பால்கனியின் கதவைத் திறந்தான். சூரிய வெளிச்சத்தினுடன் வழியிலிருந்து வந்த சுத்தமான காற்றை அனுபவித்தான்.
சிங்கப்பூரில் எல்லா இனத்தைச் சேர்ந்த மக்களும் சமாதானமாக, நன்றாக வாழ்வதைப் பற்றி சந்தோசப்பட்டான். இந்தியாவில் உள்ள ஜாதி, இன, மதப் பிரச்சினைகளைப் பார்க்கும் போது சிங்கபூர் ஒரு கனவுலகம் என்று எண்ணினான். ஆனால் இந்தியாவிலுள்ள பல நல்ல விஷயங்களையும் அவன் மறக்கவில்லை. ஆனால் ஒரு மாநிலத்தில் வசிப்பவர்கள் மற்ற மாநிலத்தோரை விரோதிகள் போல நினைப்பதும், நடத்துவதும், தண்ணீர் மற்றும் இயற்கை வளங்களுக்காக நடக்கும் தகராறுகளும் அவன் மனதைப் புண்படுத்தியது. ஏன் இந்தியாவிலும் ஒரு சிங்கப்பூர் உருவாகக்கூடாது என்று எண்ணினான். இந்தியக் கலாச்சாரத்திலும் அரசியலிலும் அவனுக்கு மிக ஆர்வம் இருந்ததால் அவனது மனதில் ஆயிரக்கணக்கான எண்ணங்கள் தோன்றின.
ஹோட்டலில் வரவேற்பு முகப்பில் இருந்த இளம் பெண் அவன் அங்கு வந்தபோது முகம் முழுவதுமான சிரிப்புடன் காலை வணக்கத்தைத் தெரிவித்தாள்.
"இன்று நீங்கள் என்ன பார்க்கப் போகிறீர்கள்?" என்று கேட்டாள்.
"லிட்டில் இந்தியாவிலுள்ள கோவிலைப் பார்க்கப்போகிறேன்," என்றான் ராமன்.
"அது நல்லது, ஆனால் முதலில் சைனா டவுனிலுள்ள மாரியம்மன் கோவிலைப் பாருங்கள். ஏனெனில் அதுதான் சிங்கப்பூரில் கட்டப்பட்ட முதல் கோவில்", என்றால் அந்த இளம் பெண்.
அவள் அவனுக்கு சிங்கப்பூரில் பார்க்கவேண்டிய இடங்களைப் பற்றியும், சரித்திரத்தைப் பற்றிய தகவல்கள் உள்ள சிறு புத்தகங்களை படிக்கவும் விரும்பினான். காலையில் ஒன்பதரை மணிக்கு அவன் ஹோட்டலை விட்டு வெளியேறினான்.
ராமன் லிட்டில் இந்தியாவை அடைந்தவுடன் மசாலாவின் நல்ல மனமும், பிச்சிப்பூவின் மணமும் அவனை வரவேற்றன. தங்க நகைகள், வெள்ளி மற்றும் பித்தளைப் பாத்திரங்கள், பொருட்கள், அழகான பலவித கண்களை கவரும் சேலைகள் அவனுக்கு சென்னையின் தி.நகரையே ஞாபகத்திற்குக் கொண்டு வந்தன. தன்னைச் சுற்றியுள்ள பொருட்களையும் மனிதர்களையும் அவன் ஆர்வத்துடன் கவனிக்க ஆரம்பித்தான். லிட்டில் இந்தியாதான் சிங்கப்பூரில் உள்ள இந்தியர்களின் முக்கியமான இடம். மிகப்பெரிய தெக்கா மையம் மற்றும் லிட்டில் இந்தியா ஆர்கேடிலிருந்து சின்னச் சின்ன மளிகைக் கடைகள் வரை ஒரு இடம் காளியில்லாமல் கடைகள் நிறைந்திருந்தன. ஒவ்வொரு கடையிலும் எல்லா நிறங்களிலும் பலவிதப் பொருட்கள் விற்கப்பட்டன. விருப்பம் உள்ளவர்கள் மணிக்கணக்கில் அங்கு தங்களுடைய நேரத்தை செலவழிக்கலாம்.
கோவில்கள், மசூதிகள் மற்றும் கிறித்தவ தேவாலயங்கள் மிகவும் அருகிலேயே இருப்பதைக் கண்டு மகிழ்ந்தான். இது ஒரு மதச்சார்பில்லாத நாடு என்று என்னும் பொழுது இந்தியாவிலுள்ள நிலைமையும் அவன் கண்கள் முன் ஓடியது. இந்த எண்ணங்களுடன் அவன் வீரமாகாளியம்மன் கோவிலை அடைந்தான். திடீரென்று ஒருவர் அவனை அழைத்தார்.
மேலும் படிக்க:
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 5
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 8
Monday, August 23, 2010
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 1
இடுகையிட்டவர்:
Dr. K. Padmanaban, Ph.D.
4:10 PM
ராமன் அவனுடைய மாமாவிடமிருந்து வந்த கடிதத்தை நூற்றியோராவது முறையாக வாசித்தான். இந்த கடிதம் ஜெர்மனியிலுள்ள ஹேம்பர்க் நகரில் வசிக்கும் அவனது மாமாவிடமிருந்து வந்தது. ராமன் இப்பொழுதுதான் B.E. படித்து முடித்திருந்தான். அவன் நல்ல மதிப்பெண்கள் எடுத்ததால் அவனுக்கு சிங்கப்பூரில் ஒரு வார விடுமுறையைப் பரிசளித்திருந்தார். "சிங்கபூருக்கு சென்று இந்தியாவிற்கும் சிங்கபூருக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை பார்த்து விட்டு அதன் பிறகு இந்தியாவிற்கு நல்லது செய்யக் கனவு காண்." இதுதான் அவர் எழுதியிருந்த கடிதத்தின் முக்கியமான வாக்கியம்.
தனது பெற்றோர்களுடன் ஜெர்மனியில் இருந்த நாட்களைப் பற்றி அவன் சிந்தித்தான். மாமாவைப் பார்ப்பதற்காக அவர்கள் சென்றிருக்கிறார்கள். அப்பொழுது அவனுக்கு வயது ஏழு அல்லது எட்டு இருக்கும். இந்த வயதில் அவனுக்கு எல்லாமே வியப்பாகவும், மறக்க முடியாததாகவும் இருந்தது. விமானப் பயணத்திலிருந்து அவன் பார்த்தது, கேட்டது அவனுக்கு இன்னும் நன்றாக ஞாபகம் இருந்தது. ஹேம்பர்க் ஐரோப்பாவிலுள்ளதிலேயே மிகவும் பசுமையான நகரம். இங்கு பாரிசில் இருப்பதை விட அதிக பாலங்கள் உள்ளன. ஆம்ஸ்டர்டாமில் இருப்பதை விட அதிக கால்வாய்கள் உள்ளன. அங்குள்ள சுத்தம் மற்றும் அவர்களது தொழிலியல் நுட்பம் அவனது மனதில் ஆழமாக பதிந்திருந்தது. அவன் போயிருந்த வசந்த காலத்தில் எங்குமே மிகப் பசுமையாக இருந்தது. அளவில்லாமல் காணப்பட்ட பலவித நிறங்களைக் கொண்ட பூக்கள் அவனை மிகவும் கவர்ந்தன. அங்குள்ள தூய்மையும் தொழில் நுட்பமும் அவனது இளம் மனத்தை மிகவும் ஆச்சரியத்துக்குள்ளாக்கின.
முக்கியமான மூன்று விஷயங்கள் அவனது மனதில் ஆழமாகப் பதிந்திருந்தன. அவை:
1) எல்பே ஆற்றிற்க்கடியிலுள்ள பழைய சுரங்க வழியில் கார், லிப்டின் வழியாக சென்று ஆற்றைக் கடந்ததும், மனிதர்கள் கூட அந்த சுரங்கப்பாதையில் நடந்து செல்வதையும் அவனால் மறக்க முடியவில்லை.
2) அதே எல்பே ஆற்றிற்கு அடியில் கட்டப்பட்ட புதிய சுரங்கப்பாதை நெடுஞ்சாலையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறது. ஒவ்வொரு சுரங்கத்திலும் கார்கள் செல்ல இரண்டு வழிகள் இருந்தன. இந்த சுரங்கங்களுக்கு மேலே ஓடும் எல்பே ஆற்றில் க்வீன்-மேரி 2 போன்ற பிரமாண்டமான கப்பல்கள் செல்வதற்கான துறைமுகம் உள்ளது. ஹேம்பர்க் உலகிலுள்ள ஏழாவது பெரிய துறைமுகம். இது ஒரு ஆற்றுத் துறைமுகம். இதை அடைய கப்பல்கள் வட கடலிலிருந்து 120 கி.மீ. ஆற்றை எதிர்த்துப் பிரயாணம் செய்ய வேண்டும்.
3) ஆனால் அவனுக்கு மிகவும் ஆச்சரியத்தை கொடுத்தது, தென் ஜெர்மனியிலுள்ள ஹைடல்பர்க் என்ற பல்கலைக்கழக நகரில் பார்த்ததுதான். அங்கு ஓடும் நெக்கார் என்ற நதியில் ஒரு கப்பல் பிரயாணத்தின் போதுதான் அதைப் பார்த்தான். கப்பல், ஆற்றை எதிர்த்துப் போகும்போது அல்லது ஓட்டத்தோடு கீழே போகும்போது ஏற்றத்தாழ்வுகள் இருந்ததால் கப்பல் பல மீட்டர்கள் மேலே போகவும் கீழே இறங்கவும் வழி செய்யப்பட்டிருந்தன. கப்பல் ஒரு பெரிய தொட்டிக்குள் சென்று நிற்கும். கதவுகள் இறுக்கமாக அடைக்கப்பட்டு அதில் நிறைய தண்ணீர் செலுத்தப்படும். தண்ணீர் உயரம் கூடக்கூட கப்பலும் மேலே செல்லும். சரியான உயரத்தை அடைந்தவுடன் மறு பக்கத்திலுள்ள கதவுகள் திறக்கப்படும். கப்பல் தனது பயணத்தை ஆரம்பிக்கும். இதை ராமன் நெக்கார் நதியில் பல முறைகள் பார்த்திருக்கிறான்.
கப்பல் திரும்பி வரும் போது கீழே இறங்குவதையும் கண்டு களித்திருக்கிறான். கப்பல் தொட்டிக்குள் வந்தவுடன் கதவுகள் அடைக்கப்பட்டு உள்ளிருந்த தண்ணீர் வெளியேற்றப்படும். கப்பலும் கீழே இறங்கும். நீரின் மட்டத்தை அடைந்தவுடன் கதவுகள் திறக்கப்படும். கப்பலும் கம்பீரமாக தனது பயணத்தை தொடரும். இவை ஜெர்மன் பொறியியலின் சாதனைகள் என்று எண்ணியது அவனது இளமனம். இந்த நிகழ்ச்சிகளை அவன் மறக்கவேயில்லை. இப்பொழுது படித்து முடித்து விட்டு உலகம் முழுவதுமே நல்ல சந்தர்ப்பங்கள் காத்துக் கொண்டிருக்கின்றன என்று எண்ணுகின்றான். சென்னையில் வசிக்கும் ராமனுக்கு இப்படிப்பட்ட சாதனைகளையும் இதற்கு மேலான சாதனைகளை அடையவும் இன்று முன்னேறி வரும் இந்தியா தகுதியான இடமே என்று தோன்றியது.
ராமன் சிங்கபூருக்குப் பயணம் செய்வது என்று முடிவெடுத்துவிட்டான். பாஸ்போர்ட், விசா மற்றும் விமானச் சீட்டு உட்பட பிரயாணத்திற்கான எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்துவிட்டான். சிங்கப்பூரில் என்னவெல்லாம் பார்ப்பது என்றும் தயார் செய்துவிட்டான். வேலையில் சேர்வதற்கு முன் அவனது விடுமுறையை சிங்கப்பூரில் அனுபவிக்க முடிவு செய்துவிட்டான்.
மேலும் படிக்க:
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 3 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 5 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 3
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 4
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 6 : பாகம் 5
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 1
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 7 : பாகம் 2
சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் 8
முனைவர்.க.பத்மநாபன்
என்னைப் பற்றி மேலும் அறிய படத்தைச் சுட்டுக...
பகிர்ந்து கொள்க!
இது வரை
-
▼
2010
(37)
-
▼
October
(8)
- தொடர்புக்கு
- சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் ...
- நமது உடம்பிற்குள் செல்லும் அலுமினியம் எங்கிருந்து ...
- நமது உணவில் இரும்புச்சத்திற்கும் அலுமினியத்திற்கும...
- சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் ...
- நான் தினமும் ஒரு இரும்புச்சத்து மாத்திரை சாப்பிடுக...
- சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் ...
- சேது சமுத்திரத் திட்டம் - ராமர் தீவு - அத்தியாயம் ...
-
▼
October
(8)